هزار دشمنم ار میکنند قصد هلاک...

سر چشمان سفر کرده به دریای جنون

مانده در پرده ی آن قـــلب اهـــوراییتان!

                                             چه قشنگ است فروغ دل دریاییتان...

توی خونه، جای بازی، واسه ی آفتاب و آب بود.

                                                    پر نور، واسه بیداری!

                                                                    پر سایه، واسه خواب بود...

رو بر رهش نهادم و بر من گذر نکرد...

بفرمایید!

سرد میشود!

چیز قابل داری نیست...

نخستین باران پاییزی...

آه، عابر پیاده بودنم هوس است!